Dom Panstwa Wronskich, pl. Konstytucji 3 maja 6

pl. Konstytucji 3 Maja 6

1938 r.

Kazimierz Prokulski

DOM PAŃSTWA WROŃSKICH

Projekt domu na zlecenie właścicielki posesji dr Bolesławy Wrońskiej sporządził znakomity radomski architekt Kazimierz Prokulski, budowę ukończono w 1938 r. 

Państwo Wrońscy zajęli duże mieszkanie na pierwszym piętrze. W jednym z pomieszczeń znajdował się gabinet ginekologiczny dr Stefana Wrońskiego. Pozostałe lokale były przeznaczone pod wynajem czynszowy. W okresie okupacji dom został zajęty przez Niemców, częściowo przebudowany wewnątrz i przekształcony na hotel. 

Doktor Wroński w listopadzie 1939 r. został aresztowany, a w lutym 1941 r. przewieziony do obozu w Auschwitz. Po wojnie w 1946 r. na zlecenie dr Bolesławy Wrońskiej dokonano przebudowy dachu nad tarasami ryzalitów bocznych, według projektu inż. architekta Zygmunta Bułakowskiego. 

Przebudowy dokonano z uwagi na wadliwą konstrukcję stropów, powodującą zastoiny opadów atmosferycznych i zawilgocenie w obrębie trzeciego piętra. W 2011 r. zostały przeprowadzone prace remontowe elewacji budynku. W 2013 r. obiekt został wpisany do rejestru zabytków. Współcześnie spełnia funkcje mieszkalne oraz w niewielkim zakresie usługowe.

Dom usytuowany we wschodniej pierzei pl. Konstytucji 3 Maja, wyróżnia się wertykalną bryłą, reprezentacyjną formą oraz nowatorskimi rozwiązaniami architektoniczno-budowlanymi. Elewacja frontowa budynku posiada symetryczny regularny układ, składa się z pięciokondygnacyjnego korpusu środkowego, cofniętego względem linii zabudowy z loggiami balkonowymi w drugiej i trzeciej kondygnacji oraz czterokondygnacyjnych ryzalitów bocznych z otwartymi tarasami. 

Wertykalny charakter elewacji frontowej podkreślają pilastry rozmieszczone w obrębie górnej części korpusu środkowego oraz czterokolumnowy portyk w formie gładkich słupów, akcentujący wejście do budynku. Elewacja tylna zaskakuje bogatą, zróżnicowaną formą. Jej dominantę stanowi ryzalit środkowy o zaokrąglonych narożnikach, podwyższony w stosunku do części bocznych, zwieńczony schodkowo, opasany balkonami na drugiej, trzeciej i czwartej kondygnacji. 

We wnętrzu budynku zwraca uwagę oryginalnie zachowana klatka schodowa, z wystrojem i stolarką drzwiową. Ciekawostką jest to, że w budynku zaprojektowano windy: towarową i osobową, których jednak nigdy nie ukończono; w obrębie ryzalitu tylnej części obiektu znajdują się dwa szyby windowe, obecnie zabudowane i przekształcone na pomieszczenia gospodarcze.

Droga_mleczna_logo-02